#


Back

Page 45

సాధక గీత

బ్రహ్మశ్రీ యల్లంరాజు శ్రీనివాసరావు


(పూర్వార్థమ్‌)


45
యేషాం త్వంతగతం పాపం జనానాం పుణ్యకర్మణాం ।
తే ద్వంద్వమోహనిర్ముక్తా భజంతే మాం దృఢవ్రతాః ॥ 7-28 ॥

కాబట్టి దీనికి ఆది ఏమిటని ప్రశ్నించి మరలా ప్రయోజనం లేదు. అది ఒక పరంపర. పూర్వపూర్వ వాసనయే ఉత్తరోత్తరానుభవానికి కారణమని చెప్పవలసి వస్తుంది. అన్నిటికీ పూర్వమేదని అడిగావో అసలు లేనేలేదు. పొమ్మని నోరు మూయిస్తుంది శాస్త్రం. ఈశ్వరుడి మాదిరి ఈ సంసారం కూడా అనాది సిద్ధం. “ప్రకృతిం పురుషం చైవ విద్ద్యనాదీ ఉ భావపి” అని కదా భగవానుడు చెప్పిన మాట.

అంచేత మానవుడికున్న ఈ అజ్ఞానానికి ఆది అంటూ లేదు. అదే కారణ శరీరమన్నారు. శాస్త్రజ్ఞులు. కారణం గనుకనే తన్మూలంగా జీవుడి కీజన్మ లేర్పడు తున్నాయి. ప్రతి జన్మలోనూ కామ ప్రేరితుడు కావటం మూలాన ఈ జీవుడు పాప కర్మలు చేస్తుంటాడు అవి అంతకంతకు ప్రబలమై జన్మ పరంపర అనేది తామర తంపరగా సాగుతూపోతుంది ఇదే సంసారం.

దీని నెప్పటికయినా సరే- మనం తెంచుకొని బయట పడాలంటే పుణ్య కర్మలే చేస్తూ పోవాలి. పుణ్యం పాపానికి ప్రతిద్వంద్వి Opposite కదా. ఎంత పాపం పెరిగిపోయిందో అంత పూణ్య మాచరించగలిగితే చాలు. ఇది దాన్ని కూకటి వేళ్ళతో సహా పెళ్ళగిస్తుంది. దానితో రజస్తమో మాలిన్య మడుగంటి సత్త్వం పరిశుద్ధ మవుతుంది మానవుడికి. సత్త్వశుద్ధి నార్జిస్తే ఇక ద్వంద్వాలకు ప్రసక్తిలేదు. పదవిని కోలుపోయిన ప్రభువులలాగా అవి వెంటనే పలాయనం చిత్తగిస్తాయి. అప్పుడీ విషవలయాన్నుంచి బయటపడి జీవుడు భగవత్తత్త్వాన్ని గట్టిగా పట్టుకో గలుగుతాడు.

కాబట్టి ఇంతకూ పిండితార్ద మేమిటి ఇది ఎక్కడిదీ- ఎందుకూ అనే ప్రశ్నలతో కాదు సాధకుడు కాలం గడపవలసింది. దాని బదులు ఇది ఎలా నిర్మూల మవుతుంది అనే విచారణ సాగించాలి. ఎందుకు అనేది లౌకికుని స్థాయి. ఎలాగ అనేది సాధకుని స్థాయి. లౌకికుని స్థాయిలో పరిష్కారం లేదు. ప్రశ్న ప్రశ్నగానే నిలిచి పోతుంది. పరిష్కారమే కావాలంటే సాధకుని స్థాయికి ఎదగాలి. అది ఎలా పోగొట్టుకోవాలనే ప్రయత్నం సాగిస్తూపోతే యత్నం ఫలించే సరికి ఇక ఎందుకనే ప్రశ్నరాదు. దానికి కూడా అందులోనే సమాధానం దొరుకుతుంది మనకు.